Een vrouw werkt sinds 2016 bij haar werkgever. Op 8 maart 2022 meldt zij zich ziek.
Drie jaar later zegt de werkgever de arbeidsovereenkomst op vanwege de langdurige arbeidsongeschiktheid, met toestemming van het UWV.
De vrouw laat het daar niet bij zitten en eist, via de kantonrechter, een billijke vergoeding van ruim € 1,5 miljoen. Zij vindt dat de werkgever ernstig verwijtbaar heeft gehandeld of nagelaten.
Zij moest werken in een zeer onveilige omgeving, waarbij sprake was van een angst- en afrekencultuur. Toen zij een klacht over haar leidinggevende had ingediend, werd ze op non-actief gesteld.
Ongewenst gedrag
Maar uit de stukken die de kantonrechter inziet, blijkt dat dit anders ligt. De werkgever had de vrouw in 2021 aangesproken op haar functioneren en bood toen een verbetertraject aan. Daar heeft zij niet mee ingestemd.
Zij beschuldigde haar leidinggevende daarentegen van ongewenst gedrag, zoals intimidatie en pesten. Het bemiddelingsgesprek dat de werkgever daarna in gang zette, brak zij kort na aanvang af.
Een extern onderzoeksbureau vond geen aanwijzingen voor grensoverschrijdend gedrag van de leidinggevende. De verwijten van de vrouw hadden vooral te maken met het ‘conflict’ rondom haar functioneren, constateerde de onderzoekers.
Omdat de vrouw bezwaar maakte tegen dit onderzoeksbureau, bood de werkgever aan een ander bureau het onderzoek te laten doen, maar daarvan maakte zij geen gebruik.
Deugdelijk onderzocht
Voor de kantonrechter is hiermee wel duidelijk dat de vrouw onvoldoende heeft onderbouwd dat haar leidinggevende zich grensoverschrijdend gedroeg. Haar klachten werden door de werkgever deugdelijk onderzocht en daarna serieus en voortvarend opgepakt. De werkgever valt niets te verwijten.
Psychische klachten
Maar de vrouw heeft meer grieven. Zij stelt dat zij ziek is geworden door het werk, dat haar re-integratie niet goed is verlopen en dat haar werkgever heeft gedreigd met het stopzetten van haar loon. Uit de stukken blijkt inderdaad dat zij kampt met ernstige psychische klachten (PTSS en psychoses).
De vraag is of dit de arbeidsongeschiktheid kan verklaren. Volgens de bedrijfsarts hebben werkgerelateerde factoren wel bijgedragen aan de arbeidsongeschiktheid maar waren er niet de oorzaak van. Voordat de vrouw in dienst trad had zij al twee behandeltrajecten gehad voor haar psychische klachten. Die dateren dus al vóór haar tijd bij deze werkgever.
Re-integratie
Toen het in 2022 misging, begon de werkgever met een re-integratietraject. Maar de vrouw werkte daar onvoldoende aan mee. Zij reageerde meerdere keren niet op oproepen van de bedrijfsarts.
De werkgever zelf was niet op de hoogte van de specifieke medische situatie van de vrouw: dit is vertrouwelijke medische informatie die alleen bekend is bij de bedrijfsarts. Dat de werkgever een loonopschorting aankondigde, vindt de kantonrechter begrijpelijk: op haar rusten immers re-integratieverplichtingen.
Zeer onaangenaam
Uiteindelijk blijven van de verwijten van de vrouw niets over. De kantonrechter wil wel aannemen dat de vrouw bepaalde gebeurtenissen als zeer onaangenaam heeft ervaren, maar sluit niet uit dat haar psychische gesteldheid een rol heeft gespeeld bij haar perceptie van wat op de werkvloer is gebeurd.
Lat ligt hoog
De kantonrechter formuleert het uitgangspunt dat de rechtspraak in dit soort zaken heeft aangenomen: van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten door een werkgever is alleen in uitzonderlijke gevallen sprake.
De lat voor het aannemen daarvan ligt heel hoog en wordt in deze zaak niet gehaald. Daarvoor is meer nodig dan wat de vrouw in deze procedure naar voren heeft gebracht. De kantonrechter wijst haar verzoek om een royale billijke vergoeding dan ook af.
LEES OOK:
Je leert de Wet verbetering poortwachter correct toepassen en omgaan met complexe re-integratiesituaties. Ook krijg je inzicht in de verplichte stappen en de beoordeling van re-integratie-inspanningen door het UWV.
