Ongelijkheden tussen mannen en vrouwen binnen organisaties vinden vaak hun oorsprong in het wervingsproces.
Hoewel tal van studies het belang van deze kwestie hebben onderzocht, zijn er maar weinig die hebben onderzocht hoe belangrijke organisatorische besluitvormers bijdragen aan genderongelijkheid in wervingsresultaten.
Om deze leemte in het onderzoek op te vullen, hebben Nico Lehmann (foto), universitair hoofddocent accounting aan Erasmus School of Economics, en Almasa Sarabi (Universiteit van Amsterdam) een onderzoek uitgevoerd dat is gepubliceerd in de Administrative Science Quarterly.
HR-medewerkers in plaats van wervingsmanagers
In het onderzoek wordt onderzocht of het overdragen van de verantwoordelijkheid voor het maken van een shortlist van kandidaten van de hiring managers naar de afdeling HR van invloed is op de verschillen tussen mannen en vrouwen bij indienstneming.
Voor hun onderzoek analyseerden Lehmann en Sarabi gegevens van een multinationaal technologiebedrijf dat van oudsher vertrouwde op wervingsmanagers om toezicht te houden op het hele wervingsproces.
De onderzoekers introduceerden echter een verandering waarbij HR-medewerkers de shortlisting overnamen en zeven kandidaten per functie selecteerden voordat ze werden doorgegeven aan de wervingsmanagers voor de eindselectie.
Gedurende 24 maanden onderzochten de onderzoekers de wervingspraktijken voor en na de interventie, waarbij ze de werving van 8.750 nieuwe werknemers analyseerden. Na de verandering steeg het percentage vrouwen dat werd aangenomen met 5,9 procentpunten.
Verklaringen voor toename aantal vrouwen dat door HR werd aangenomen
Lehmann en Sarabi ontdekten twee belangrijke redenen waarom het overdragen van de verantwoordelijkheden voor de shortlist aan HR leidde tot een hoger aandeel aangenomen vrouwen.
Ten eerste had HR-personeel meer ervaring met het beoordelen van sollicitanten, waardoor de wervingscriteria consistenter werden toegepast. Ten tweede besteedden HR-professionals meer tijd aan het beoordelen van sollicitaties, omdat het selecteren van kandidaten voor hen een primaire taak was.
Wervingsmanagers daarentegen moesten wervingstaken combineren met hun belangrijkste professionele verantwoordelijkheden. Sarabi: “Dit is van belang, omdat we uit eerder onderzoek weten dat wanneer opportuniteitskosten hoog zijn in situaties van evaluatie, besluitvormers eerder geneigd zijn te vertrouwen op waarneembare, stereotiepe indicatoren van verwachte kwaliteit, zoals geslacht.”
De studie vond geen bewijs dat de toename in aantal aangenomen vrouwen het gevolg was van gendervoorkeuren. De toename was consistent in alle wereldwijde kantoren van het bedrijf, ondanks verschillen in de gendersamenstelling van HR-teams.
Wervingsstrategieën verfijnen
Lehmann en Sarabi concluderen: “De belangrijkste implicatie die we uit ons onderzoek trekken is dat wie kandidaten selecteert, de demografische samenstelling van het personeelsbestand kan beïnvloeden.”
Door wervingsstrategieën te verfijnen, kunnen organisaties zinvolle stappen zetten om de verschillen tussen mannen en vrouwen te verkleinen en een evenwichtiger personeelsbestand te bevorderen.
Hoe zorg je dat diversiteit & inclusie deel van de organisatie wordt en iedereen daar enthousiast over is en blijft? Deze training zorgt ervoor dat je de kennis, inzichten en best practices krijgt die je nodig hebt om een inclusieve organisatiecultuur te bouwen en te behouden.
LEES OOK:
- ‘Stop met bullshit interviews’ – Een model voor een gestructureerd interview om écht de juiste kandidaat te selecteren
- Onderzoek Erasmus Universiteit: sollicitatieproces moet bij veel werkgevers op de schop – gestructureerd interview zorgt voor verbeterde voorspelling van werkprestaties
- Janneke Oostrom, hoogleraar Arbeids & Organisatie-psychologie: ‘Een klik met de kandidaat? Niet doen’
Leer kennis en best practices om inclusie te bevorderen, ongelijkheden te verminderen en een diverse, betrokken organisatiecultuur op te bouwen.

