Goede mobiliteitsregelingen worden door medewerkers steeds vaker gezien als belangrijke arbeidsvoorwaarde. Zo gaan veel bedrijven ertoe over om ook wandel- en fietskilometers te vergoeden. Dat was voorheen niet. Sterker nog, in heel veel mobiliteitsregelingen staat dat je van 0-10 kilometer geen vergoeding krijgt. Maar, welke mogelijkheden heb je als werkgever nog meer? En waar moet je rekening mee houden?
De maatschappelijke, politieke en economische uitdagingen van tegenwoordig hebben impact op ons werk en op de koers van organisaties. In die context zijn ze dan ook bepalend voor het HR-beleid en de gekozen HR-strategie. Welke data zou je als HR-leider willen gebruiken om de strategie door te ontwikkelen en te onderbouwen? En processen te monitoren? Hoe wil je HR-data, HR-analytics en HR-systemen inzetten? En hoe stippel je daarin je koers uit?
In aflevering 75 van de HR Podcast staan we opnieuw stil bij de grote uitdaging van zoveel werkgevers op dit moment: hoe krijg ik mijn vacatures toch ingevuld? Dit keer zoomen we in op werving via sociale media. Want natuurlijk plaats je je vacatures op je website en verspreid je deze ongetwijfeld al op je LinkedIn-pagina. Maar om succesvol te zijn vraagt die aanpak in de huidige markt net iets meer aandacht en kennis van zaken.
Als HR-professional loop je vroeg of laat tegen gedrag van medewerkers aan waar je niet blij mee bent. Zoals medewerkers die geen eigen regie nemen over hun inzetbaarheid, niet reageren op MTO’s of geen gebruik maken van opleidingsbudgetten. Of wat dacht je van leidinggevenden die verzaken om gesprekken met hun mensen te voeren? Of het goede voorbeeld te geven aan hun team? Een gangbare reactie is om het gesprek aan te gaan en uit te leggen waarom je denkt dat het anders kan. Maar dit is erg tijdrovend en vereist veel overtuigingskracht. Gelukkig kan dat ook anders!
Om de organisatie flexibeler en medewerkers beter inzetbaar te maken, is de traditionele functieomschrijving achterhaald. Dat vraagt om anders omgaan met taken en rollen in de organisatie dan we gewend zijn, oftewel job crafting. Maar hoe zorg je ervoor dat medewerkers zelf de regie kunnen nemen over de invulling van hun taken en werkzaamheden? Hoe je dat aanpakt vertelt Jan Tjerk Boonstra in de nieuwste aflevering van de HR Podcast.
Door de grote personeelstekorten domineert recruitment nu de HR-agenda. Maar ook de aandacht voor duurzame inzetbaarheid groeit de laatste tijd sterk. Terecht, want in deze periode van personeelstekorten én economische turbulentie kun je als werkgever niet meer om duurzame inzetbaarheid heen. Juist dan moet je investeren in de weerbaarheid en veerkracht van medewerkers. Dat bepaalt voor een groot deel het succes van de organisatie. Dat zegt Michiel van Meer, CHRO en statutair bestuurder van risico-adviseur Aon in Nederland.
HR-professionals staan voor grote vraagstukken zoals de structurele personeelstekorten, oprukkende technologie en snel veranderende normen en waarden op de werkvloer. Welke impact hebben deze grote bewegingen in de maatschappij en organisaties op het vakgebied van HR? Hoe moet HR zich verder ontwikkelen om adequate antwoorden te kunnen geven en relevant te blijven?
De gemiddelde aanpak onder werkgevers om vacatures te vervullen is nog steeds 'post & pray'. Dat kan en moet zelfs anders in de huidige arbeidsmarkt. Werkgevers wringen zich in bochten om mensen aan boord te krijgen. Maar om in deze krappe arbeidsmarkt succesvol te zijn in de werving van personeel vraagt echt om een andere aanpak.
Online platformen voor tijdelijk werk (‘klussen’) zijn nu enorm populair. Want de arbeidsmarkt is nog altijd oververhit. En werknemers willen vaak tijd- en plaatsonafhankelijk werken. Maar wat leveren deze online platfomen werkgevers op en zijn ze op de langere termijn de oplossing voor onze personeelstekorten? Of maken die selectieve, in- en uitstappende arbeidskrachten het probleem juist groter? En wat betekent het voor de werkvloer, leidinggeven en faciliteiten voor medewerkers als een groot deel van het werk via online platformen wordt uitgevoerd?
Organisaties is er veel aan gelegen om verzuim te voorkomen en in te zetten op preventie om werknemers vitaal en bevlogen te houden. Maar ondanks de goede bedoelingen lijken alle inspanningen in de praktijk niet echt te zorgen voor lager verzuim en bestaat vitaliteit en bevlogenheid veelal alleen op papier. Waarom is preventiebeleid zo weerbarstig en hoe kom je in de praktijk tot blijvend vitale en bevlogen medewerkers?