“Het kan me niet schelen wat mensen van me denken. Maar als ze het verkeerde denken, dan wel”, zegt Constantijn van Oranje in deze aflevering van Exceptionals: The Podcast.
Als special envoy van Techleap is hij een van de bekendste gezichten van het Nederlandse tech-ecosysteem. Hij beweegt tussen ondernemers, investeerders, overheid en instituties en probeert die verschillende werelden bij elkaar te brengen rond één missie: Nederlandse techbedrijven helpen om hun innovaties verder te laten groeien.
Maar bekend zijn betekent niet automatisch dat mensen weten wie je bent.
Prins Constantijn vertelt hoe zijn koninklijke achtergrond vrijwel altijd aannames oproept. Dat hij vooral een ceremoniële rol zou vervullen. Dat hij niet vrijuit zou kunnen spreken. Of juist dat hij door zijn positie dingen voor elkaar zou kunnen krijgen die helemaal niet binnen zijn invloed liggen.
Voor iemand die professioneel serieus genomen wil worden, is dat soms ingewikkeld. “Ik wil iets zijn op eigen kracht”, zegt hij. Niet alleen een personage dat wordt geassocieerd met zijn koninklijke achtergrond.
De kracht van bewegen tussen werelden
Voorafgaand aan het gesprek vulde Constantijn de Identity Intelligence™ Assessment in. Zijn profiel wijst op een patchwork identity: een identiteit die kan ontstaan wanneer iemand leert bewegen tussen verschillende werelden, maar nooit volledig door één daarvan wordt gedefinieerd.
Constantijn herkent zich sterk in die uitkomst. Hij beschrijft zijn kracht als het verbinden van werelden die normaal niet vanzelfsprekend bij elkaar komen: publiek en privaat, de individuele ondernemer en het grotere systeem, overheid en bedrijfsleven.
Juist het voortdurend schakelen tussen die contexten heeft hem geleerd verschillende perspectieven te begrijpen en te vertalen. Maar die gevoeligheid heeft ook een keerzijde.
Leren je oordeel uit te stellen
Toen zijn moeder koningin werd, was Constantijn tien jaar oud. Vanaf dat moment merkte hij dat mensen anders op hem reageerden. Op de middelbare school kreeg hij het gevoel dat mensen soms vooral geïnteresseerd waren in wat hij was, in plaats van wie hij was.
Daardoor werd hij zeer gevoelig voor gedrag dat niet authentiek voelde. Toen hij later naar de universiteit ging, nam hij bewust een besluit: hij zou mensen niet langer beoordelen op hun eerste reactie op hem.
Mensen kunnen nerveus zijn, overdreven vriendelijk worden of juist demonstratief laten zien dat ze níét onder de indruk zijn. In plaats van dat onmiddellijk als onecht af te wijzen, besloot hij hen tijd te geven.
Het werd een belangrijke leiderschapsles: wat je denkt waar te nemen, is niet noodzakelijk wie iemand is. Diezelfde discipline probeert hij toe te passen op zijn eigen aannames. Een uitspraak die hem daarbij helpt: “Assumptions are the mother of all screw-ups.”
Weten waar je níét goed in bent
Ook zijn ontwikkeling als leider werd volgens Constantijn steeds opnieuw versneld door rollen te kiezen die net buiten zijn comfortzone lagen.
Hij werkte bij de Europese Commissie, ging naar een business school, stapte over naar consultancy en nam later leidinggevende verantwoordelijkheden op zich. Iedere stap vroeg iets van hem wat daarvoor niet vanzelfsprekend was.
Dat betekent volgens hem niet dat een leider uiteindelijk overal goed in moet worden.
Bij Techleap weet Constantijn van Oranje juist heel duidelijk waar zijn kracht níét ligt. Hij noemt zichzelf geen operationsman. Zijn bijdrage zit veel meer in visie, strategie, inhoud, het bewaken van de missie en het verbinden van mensen en systemen.
Daarom bouwt hij bewust een team om zich heen van mensen die sterker zijn in de gebieden waar hij dat niet is. Vertrouwen is daarin essentieel. “Als er geen vertrouwen is, dan werk ik niet”, zegt hij. Want juist vertrouwen geeft mensen de ruimte om hun eigen expertise in te brengen.
Nieuwsgierigheid als menselijke voorsprong
Aan het einde van het gesprek kijkt Constantijn vooruit. Wat moeten we kinderen vandaag meegeven als we over twintig jaar nog steeds innovatieve bedrijven en vernieuwende leiders willen hebben?
Zijn antwoord begint niet bij technologie, maar bij nieuwsgierigheid.
Kinderen beschikken volgens hem van nature over veel van wat innovatie vraagt: ze zijn nieuwsgierig, experimenteren en kijken nog niet automatisch door de vaste kaders van volwassenen. Onderwijs zou die kwaliteiten moeten versterken in plaats van ze weg te organiseren door kinderen vooral te vertellen wat de werkelijkheid of ‘de waarheid’ is.
Ook zelfkennis speelt daarin een belangrijke rol. Want hoe beter je jezelf begrijpt, stelt Constantijn, hoe gemakkelijker het wordt om nieuwsgierig te zijn naar iemand die anders naar de wereld kijkt.
Beluister de volledige aflevering op Spotify of bekijk het gesprek op YouTube.
Ontdek je eigen Identity Intelligence™: iedere gast doet vooraf het assessment. Ontdek hier jouw eigen origin story.
Exceptionals: The Podcast wordt geproduceerd in samenwerking met Sijthoff Media en STMPD Studios en verschijnt tweewekelijks via Spotify, Apple Podcasts, YouTube en de CHRO-kanalen.
LEES en LUISTER OOK:
- CHRO-podcastserie leiderschap (4): “Ik heb mezelf voortdurend opnieuw moeten opbouwen”
- Jos Sanders, Human Capital Innovations HAN Hogeschool: ‘Met skills-based werken wordt verborgen potentieel zichtbaar’
- Bianca van den Tol en Pieter Versteeg, HR VDK Groep: ‘Als je mensen vertrouwen geeft, gaan ze groeien.’
Leer invloed uit te oefenen in complexe situaties: anderen meekrijgen, weerstand herkennen en je ideeën laten landen, juist wanneer belangen uiteenlopen.
Wat doe je als een medewerker niet goed functioneert en welke vormen van verlof zijn er? Wil je je kennis up-to-date houden? Volg deze training en leer in twee ochtenden alle ins en outs over arbeidsrecht in de dagelijkse HR-praktijk.
