HRpraktijk

Door: Gabor Mooij | redactie HRpraktijk | 16 juni 2009

Zoek verder op

• Aanstelling
• Coaching
• Sollicitatiegesprekken
• Opleiding & training

 

Reacties (2)

Joyce van de Pas schreef op zondag 14 februari

Ik had bovenstaande reactie zelf niet beter kunnen neerzetten ! Wat een onzin zeg. 'Ik wil minder werken want ik heb behoefte aan tijd voor mezelf'. Allemaal prima, als je dan vervolgens maar stopt met klagen. Wij (mijn man en ik) werken ook allebei fulltime, en dat gaat prima, ook met 2 kinderen. De jongste is net 7 maanden geworden, en groeit op in een gezin waarin ze niet anders kent als dat iedereen tijd heeft voor elkaar, maar ook voor zichzelf. Tijd voor jezelf moet je maken. En dat lukt ook prima als je fulltime werkt. Ik sport dan wel niet in het weekend (behalve met een tennis competitie), maar wel op woensdag en donderdag avond. Mijn man op dinsdag en woensdag, en dat gaat allemaal prima. De woensdag is overigens een avond van ons samen.... dus dan is er oppas in huis. Onze kinderen zijn overigens allebei gek op hun opa's en oma's (die 1 dag in de week oppassen), en ik zie niet in waarom ik minder zou moeten werken om meer tijd voor mezelf te hebben. We hebben het goed zo !

tessa faber schreef op woensdag 17 juni

Best leuk artikel, want de oplossing zit er eigenlijk al overduidelijk in verwerkt.... "Vrouwen vinden het moeilijk om tijd voor zichzelf vrij te maken". I rest my case... daar zit hem nl. de crux! Vrouwen vinden het moeilijk om voor zichzelf te kiezen, want ze denken nog steeds dat als ze voor zichzelf kiezen, zij niet voor een ander (kind, gezin, partner) kunnen kiezen. En daar zit het grootste probleem dat vrouwen hebben: hun eigen "mindset" (zoals dat zo mooi heet tegenwoordig). Ik zou mezelf aan de eerste de beste boom opknopen als ik, zoals hierboven staat, maar 1 keer per maand tijd voor mezelf kon vrijmaken. Ik werk meer dan fulltime en heb een peuter van 3, een weekend dochter van 12 en een partner die 4 dagen werkt. Ik maak iedere dag tijd voor mezelf vrij. Voor mij is werken gelukkig ook puur tijd voor mezelf en dat is bij de start van mijn bureau ook een hele bewuste keuze geweest. Mijn werk is tijd om mezelf te ontwikkelen, om te doen wat ik leuk vind, om te leren, om andere mensen te ontmoeten die me weer inspireren en om mijn clienten en andere contacten te helpen en te motiveren. Daar wordt ik per definitie blij van en daar heeft mijn gezin baat bij. Werken is dus al heel veel "me-time". En dat is ook iets wat veel vrouwen jammer genoeg niet zien. En ook durf ik (ja durf!!) er bijvoorbeeld ook voor te kiezen om op zaterdagochtend te gaan sporten, in mijn eentje. OK, 1 nadeeltje, mijn huis zal nooit in Good Housekeeping komen te staan, maar het is er wel gezellig!! En hoewel ook in mijn hoofd af en toe een stemmetje (die verdacht veel als mijn moeder klinkt) roept dat ik dan egoistisch ben en NEE zeg tegen mijn gezin, weet ik wel dat ik een veel leukere moeder en partner ben, omdat ik JA zeg tegen een carriere en tijd voor mezelf. In andere landen, met name de US en Scandinavie, is een fulltime werkende vrouw veel normaler dan in Nederland. Geaccepteerd door de maatschappij en volgens mij hebben de vrouwen daar veel minder last van schuldgevoelens en balans-issues. In Amerika hebben veel vrouwen (en mannen) zelfs meerdere banen. Ik ben een enorme fan van de term "flutmoederen" die LOF Magazine laatst introduceerde. Er heerst bij veel vrouwen ook zo'n "Keepin up with the Joneses" gevoel.... maar vrouwen moeten eens wat beter naar zichzelf luisteren. Goed genoeg moederen is ook goed genoeg. Ik hoorde laatst nog iemand vertellen over haar oma, die zei dat hoewel zij altijd thuis is geweest met 4 kinderen, zij nog maar het gevoel had dat ze slechts 50% deed van wat moderne moeders tegenwoordig van zichzelf eisen. Wat is dat toch voor iets waarom vrouwen zich, zelfs nu, nog steeds wegcijferen voor man, kinderen of anderen en dat alles maar perfect moet zijn. De laatste jaren is een burnout zowat vrouwenziekte nummer 1... Dus ja, ik herken het, ik ken veel vrouwen die moeite hebben met de combinatie van (fulltime) werken en een gezin, maar ze hebben daar soms ook zelf ook wel een hele grote hand in (ook al zijn ze dat misschien niet een bewust!) Ik raad die 47% dus aan eens een keer een beetje "egoistischer" te worden. Uiteindelijk ben jij de enige persoon die van je geboorte tot je sterfbed voor jezelf zal zorgen!

Plaats een reactie