Vakantiedagen: opnemen, verjaring en uitbetaling

Uw werknemers hebben het recht elk jaar ten minste het wettelijke minimumaantal dagen (20 voor een fulltimer) op te nemen. Een verzoek voor het opnemen van de wettelijke vakantiedagen mag u alleen om zeer dringende redenen afwijzen. In een cao of in de schriftelijke arbeidsovereenkomst kunnen bepalingen staan opgenomen over het opnemen van vakantiedagen. Als dat niet het geval is, stelt u de tijdstippen van aanvang en einde van de vakantie vast volgens de wensen van de werknemer. Alleen als gewichtige redenen zich daartegen verzetten, mag u de vakantie anders vaststellen.

Als u uw werknemers verplicht vakantiedagen op te nemen voor een bepaalde datum in het volgende kalenderjaar, mag u niet bepalen dat niet voor die datum opgenomen vakantiedagen komen te vervallen. Vakantiedagen verjaren immers pas vijf kalenderjaren na afloop van het jaar waarin het vakantierecht is ontstaan. U mag wel in overleg met uw werknemer bovenwettelijke vakantiedagen afkopen.

Vakantiedagen verjaren met ingang van de dag waarop vijf kalenderjaren zijn verstreken na afloop van het jaar waarin het vakantierecht is ontstaan. Dagen die een werknemer opbouwde in 2006, verjaren dus per 1 januari 2012.

Dit artikel behandelt onder meer:

• de hoofdregel die geldt voor de wettelijke vakantiedagen;
• het recht op een aaneengesloten vakantie;
• hoe u meer dagen opnemen dan opgebouwd kunt regelen;
• het recht op onbetaald verlof;
• de verjaring van vakantiedagen;
• de regel van dwingend recht;
• wijziging vakantiewetgeving in 2012.

In dit artikel:

• Hoofdregel
• Recht op aaneengesloten vakantie
• Eenmaal vastgestelde vakantie wijzigen
• Meer dagen opnemen dan opgebouwd
• Recht op onbetaald verlof
• Afwijken beperkt mogelijk
• Verjaring vakantiedagen
• Regel van dwingend recht
• Wijziging vakantiewetgeving 2012