Discriminatoir ontslag

Discriminatie in een werksituatie is in strijd met de gelijke-behandelingswetgeving en dus verboden. Dit verbod geldt ook bij ontslag. Een werkgever mag dus geen onderscheid maken tussen werknemers bij ontslag. Als de werkgever deze regel overtreedt, is het ontslag vernietigbaar.

Discriminatiegronden zijn: nationaliteit, geslacht, seksuele gerichtheid, godsdienst, levensovertuiging en politieke gezindheid, ras en burgerlijke staat. De gelijke-behandelingswetgeving beschermt ook ontslag wegens leeftijd, handicap of chronische ziekte. Voor de werkgever gelden daarnaast ook specifieke-gelijke behandelingsvoorschriften.

De Commissie Gelijke Behandeling beoordeelt of er in een bepaalde situatie sprake is van ongelijke behandeling. Het oordeel van de Commissie Gelijke Behandeling is niet bindend.

Er kan sprake zijn directe of indirecte discriminatie. Indirecte discriminatie kan soms toegestaan zijn. De werkgever moet dan het bestaan van een objectieve rechtvaardiging aantonen. Een objectieve rechtvaardiging moet aan specifieke eisen voldoen, anders is het ontslag in strijd met de wet.

Dit artikel gaat in op alle aspecten van discriminatoir ontslag. Naast tips en voorbeelden wordt in dit artikel ook antwoord gegeven op een veelgestelde vraag over discriminatoir ontslag.

In dit artikel:

• Wat is discriminatie?
• Gelijke behandeling op het werk
• Gelijke-behandelingsnormen in diverse wetten
• Vormen van onderscheid
• De Commissie Gelijke Behandeling (CGB)
• Welke discriminatiegronden zijn er?
• Direct onderscheid
• Indirect onderscheid
• Onderscheid soms toegestaan
• Objectieve rechtvaardiging voor discriminatie
• Discriminatie bij ontslag
• Zorgplicht werkgever
• Vernietigbaarheid discriminatoir ontslag
• Ontslag wegens handicap of chronische ziekte
• Ontslag wegens leeftijd